فتّاح ( 1325 ) فتّاح بحرانى ، فرزند محمّد على ، در سال 1325 هجرى شمسى در شهرستان داراب فارس چشم به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى و قسمتى از دورهء متوسّطه را در زادگاهش فراگرفت ، ازآن‌پس رهسپار تهران شد و دورهء دوم متوسّطه را پى گرفت و به اخذ مدرك ديپلم دست‌يافت و پس از انجام خدمت سربازى بار ديگر به تحصيل پرداخت و در رشتهء منابع طبيعى در گرگان به تحصيل ادامه داد و فارغ التّحصيل شد و به استخدام دولت درآمد . در سال 1353 مأمور خدمت به استان چهارمحال و بختيارى در شهر كرد گرديد و پس از يك سال خدمت به استان فارس انتقال يافت و تا سال 1364 در خدمت دولت بود ، ازآن‌پس به عللى خود را از كار كنار كشيد و مستعفى شد . بحرانى كه در شعر تخلّص به اسم مىكند ، مىگويد : « من با شعر به دنيا آمده‌ام و زندگى من ، خود شعر غم‌انگيزى است ، ولى سرودن شعر را از هفده‌سالگى آغاز كرده‌ام . » فتّاح در سرودن شعر كلاسيك و هم شعر نو طبع‌آزمايى مىكند . نمونه‌هاى زير از شعر اوست : ديوانه دشمنان گويند من ديوانه‌ام * گنج پنهانى فروافتاده در ويرانه‌ام